diff --git "a/caibidl\303\255/manannan04.txt" "b/caibidl\303\255/manannan04.txt"
index dbdac84..64929d2 100644
--- "a/caibidl\303\255/manannan04.txt"
+++ "b/caibidl\303\255/manannan04.txt"
@@ -1,229 +1,301 @@
-manannán
-táimíd aim,” arsa an réaltóir, agus do leig sé
+
+[l.44]: #
+
+# Manannán
+
+“Táimíd ann,” arsa an réaltóir, agus do leig sé
 osna cléiḃ.
-“ Is fearra ḋúinn na cealltair ġeasa a ċur orainn
+
+“Is fearra ḋúinn na cealltair ġeasa a ċur orainn
 sul a ḃfágaimíd an cábán,” arsa Máirtín, “ar eagla aon
-mḋ a ḃeiṫ san aer ná beaḋ oireaṁnaċ dúinn.”
-“ Raġad sa tseans leis,” arsa an réaltóir agus DO
+niḋ a ḃeiṫ san aer ná beaḋ oireaṁnaċ dúinn.”
+
+“Raġad sa tseans leis,” arsa an réaltóir agus do
 ṫúirling sé de’n eiteallán.
-Ní túisce ar an dtalaṁ é.ná ṫarraing sé anál ḟaDA.
-“ Níl aon loċt ar aer na háite, pé scéal É,” ar
+
+Ní túisce ar an dtalaṁ é ná ṫarraing sé anál ḟada.
+
+“Níl aon loċt ar aer na háite, pé scéal é,” ar
 seisean.
-Ṫáinig an ḃeirt eile. anuas go mall, mar ḂÍODAr
-crapuiṫe tar éis an aga a ḃí caiṫte -aca i gcábán an
+
+Ṫáinig an ḃeirt eile anuas go mall, mar ḃíodar
+crapuiṫe tar éis an aga a ḃí caiṫte aca i gcábán an
 eitealláin. Ṫug Brian léim as a ċaḃail ċun teaċt anuas,
 aċ i n-ionad léimt anuas ar an mbán is aṁlaiḋ a ġluais
 sé fan na talṁan ċom héadtrom seolta le héinín ag
 eitilt. Ċuir sé liúġ as le hiongnaḋ agus le háṫas.
-“ Féaċ orm, a ḋaid,” ar seisean. “ Táim ag eitiLt.”
+
+“Féaċ orm, a ḋaid,” ar seisean. “Táim ag eitilt.”
+
 Leis sin ṫáinig sé anuas go héadtrom ar an bpáirc
 tamall beag ó’n eiteallán. Ḃí an triúr eile ag gáiriḋe.
-“ Ní hag eitilt a ḃís, a ṁic,”
-arsa an t-aṫair,” aċ
+
+“Ní hag eitilt a ḃís, a ṁic,” arsa an t-aṫair,” aċ
 ag léimt.”
-A
-IN AN AN N ÁN éS
-aa Ní ḟeadFAMN leini ċoṁ fada san a Ċaiṫeaṁ,”
-arsa
-brian. “ Féaċ a ḟaid uaiḃ atáim.”
-“ Is Luga an ṗLáineid seo ná an doṁan so againne
+
+[l.45]: #
+
+“Ní ḟeadfainn léim ċoṁ fada san a ċaiṫeaṁ,” arsa
+Brian. “Féaċ a ḟaid uaiḃ atáim.”
+
+“Is luġa an ṗláineid seo ná an doṁan so againne
 agus d’á ḃrí sin is luġa an tarraing atá aige ar niḋte.
 Mar sin is éadtruime sinne annso ná mar a ḃíomar ar
-an ndoṁan. Agus sin é an fát go ḃféadann tú leim
+an ndoṁan. Agus sin é an fáṫ go ḃféadann tú léim
 ċoṁ fada san a ċaiṫeaṁ.”
-“ An mar sin é ? ” arsa an garsún go díombáiḋeaċ.
-“ Ċeapas gur ag eitilt a ḃíos. Cad a ḋéanfaimíd
-anois? " ar seisean.
-“ Sé ċéad rud atá le déanaṁ agat-sa, a ṁic ó, ná
-tú féin a niġe sa tsruṫán san ṫaLl. Níor niġis tú féin
-.u”
-le mi.
-“ Ní ró-ṡlaċtṁar atá aon duine againn,” arsa
-Seán. “ Ní ḋéanfaiḋ sé aon díoġḃáil dúinn sinn féin
-a ṫomaḋ i n-uisce an tsruṫáin.”..
+
+“An mar sin é?” arsa an garsún go díombáiḋeaċ.
+“Ċeapas gur ag eitilt a ḃíos. Cad a ḋéanfaimíd
+anois?” ar seisean.
+
+“Sé ċéad rud atá le déanaṁ agat-sa, a ṁic ó, ná
+tú féin a niġe sa tsruṫán san ṫall. Níor niġis tú féin
+le mí.”
+
+“Ní ró-ṡlaċtṁar atá aon duine againn,” arsa
+Seán. “Ní ḋéanfaiḋ sé aon díoġḃáil dúinn sinn féin
+a ṫomaḋ i n-uisce an tsruṫáin.”
+
 “Is fearra ḋúinn malairt éadaiġ a ċur orainn
-féin, leis,” arsa Máirtín, “ ar eaglago gceapfaḋ muin-
-tear na háite seo gur dream barbruiṫe salaĊ sinn.”
-Fuaireadar a gcuid -bagáiste as an gcábán agus
-anonn leo Ċun an tsruṫáin.
-“ Tá tart orm-sa,” arsa Brian agus do Ċrom sé
-síos ċun deoċ d’óL.
-“ Go réiḋ, a ġarsúin,” arsa Máirtín, “ go ndéanfad
-an t-uisce a ṫástáil ar eagLa aon Ċeimiciḋeaċt a ḃeiṫ
+féin, leis,” arsa Máirtín, “ar eagla go gceapfaḋ muintear 
+na háite seo gur dream barbruiṫe salaċ sinn.”
+
+Fuaireadar a gcuid bagáiste as an gcábán agus
+anonn leo ċun an tsruṫáin.
+
+“Tá tart orm-sa,” arsa Brian agus do ċrom sé
+síos ċun deoċ d’ól.
+
+“Go réiḋ, a ġarsúin,” arsa Máirtín, “go ndéanfad
+an t-uisce a ṫástáil ar eagla aon ċeimiciḋeaċt a ḃeiṫ
 ann a ḋéanfaḋ díoġḃáil dúinn.”
-iii man annán-
-nFíor-uisce é,” ar seiṡeani i gceann tamailLín.
-“ ÓLaiḋ ḃúr iidóṫain de.” - - . .
-Do luigeadar go Léir ar ḃruaċ an ts:ruṪÁIN agus
-d’óladar a ndóṫain de’ii uisce. .Dob ḟuaineiÉ GO MÓr
-ná aon uisce d’ár ḃlais Brian riaṁ." Ḃaineadar díoḃ
-.mnsan agus do ṡnáṁadar sa tsruṫán. .Nuair a ḂÍ sÉ
-mġte glan do riṫ Brian síos suas .ar fuaid.n.A páirce,
-AGUs gaċ aon Léim á caiṫeaṁ aige fan na talṁan aGUs
-i ii-áirde san aer.
-aó . . . - . .
-NIL fear ar doṁan a léimfeaḋ ċom hard MM
-”
-ar seisean. “ Níl duine "ar biṫ a raġaḋ ċoṁ"fada san
-sa léim reaṫa, ” ar seisean, ar baLl beag, agus a Ċroiḋe
-lán d ’áṫas agus d ’a.oiḃneas
-“Is fearra ḋúinn an“ t-eiteallána ċur .I :ḃfo-LaĊ fé
-sna crannaiḃ annsan ṫalL,” -arsa Máir-ṫídn, “ go dtí go
-gcuirfimíd aiṫne ar ṁui-.ntiana háiṫe. B’.ḟéidir náċ
-aon deaġ-ḟuadar a ḃeaḋ fúṫa agus-go mbeaḋ orainn
-glanaḋ linn as aniáit go.tapaiḋ.”
-“ Is maiṫ an cuiṁneaṁ é.sin, ” arsa Seán.
+
+[l.46]: #
+
+“Fíor-uisce é,” ar seisean i gceann tamaillín.
+“Ólaiḋ ḃúr ndóṫain de.”
+
+Do luiġeadar go léir ar ḃruaċ an tsruṫáin agus
+d’óladar a ndóṫain de’n uisce. Dob ḟuaire é go mór
+ná aon uisce d’ár ḃlais Brian riaṁ. Ḃaineadar díoḃ
+annsan agus do ṡnáṁadar sa tsruṫán. Nuair a ḃí sé
+niġte glan do riṫ Brian síos suas ar fuaid na páirce,
+agus gaċ aon léim á caiṫeaṁ aige fan na talṁan agus
+i n-áirde san aer.
+
+“Níl fear ar doṁan a léimfeaḋ ċoṁ hard san,”
+ar seisean. “Níl duine ar biṫ a raġaḋ ċoṁ fada san
+sa léim reaṫa,” ar seisean, ar ball beag, agus a ċroiḋe
+lán d’áṫas agus d’aoiḃneas.
+
+“Is fearra ḋúinn an t-eiteallán a ċur i ḃfolaċ fé
+sna crannaiḃ annsan ṫall,” arsa Máirtín, “go dtí go
+gcuirfimíd aiṫne ar ṁuintir na háiṫe. B’ḟéidir náċ
+aon deaġ-ḟuadar a ḃeaḋ fúṫa agus go mbeaḋ orainn
+glanaḋ linn as an áit go tapaiḋ.”
+
+“Is maiṫ an cuiṁneaṁ é sin,” arsa Seán.
+
 Eiteallán mór a ḃí ann, aċ ṫoisc a éaḋtruime a ḃí
-gaĊ éinní ar Ṁanannán, d’éiriġ leis an dtriúr aca é
-ḋ ’árdaċ Leo ara - NGUAILNE agus É .ċur aI ḃfoLáċ .fé scáṫ
-na gcrann. Crainn ṁóra ab eaḋ .iadl de’ ṡaġas ná
-feictear ar .AN MM . á-s-O,.AGUs.-DUILLṗA.ḂAr tiuġ ioldaṫaċ
-Ḃí BriAN AG FÉAĊAMT -orṫa ag’? árd-aci an eit-eaLLáin
-manann án m
+gaċ éinní ar Ṁanannán, d’éiriġ leis an dtriúr aca é
+ḋ’árdaċ leo ar a nguailne agus é ċur i ḃfoláċ fé scáṫ
+na gcrann. Crainn ṁóra ab eaḋ iad de ṡaġas ná
+feictear ar an saoġal so, agus duilleaḃAr tiuġ ioldaṫaċ
+orṫa.
+
+Ḃí Brian ag féaċaint orṫa ag árdaċ an eitealláin
+
+[l.47]: #
 leo, agus a ḃéal ar leaṫaḋ aige le hiongnaḋ agus le
-halLtaċt.
+halltaċt.
+
+“An aṁlaiḋ ná fuil aon ṁeáḋċan san eiteallán?”
 ar seisean.
-“ Ní mór é”
-arsa Seán.
-“ An aṁLaiḋ Ná. fuil aon ṁeáḋċan san eiteallán ? ”
-“ Is iongantaċ an áit é,” arsa an garsúnp--
-“ Ċífir iongantaisí is mó ná san sul a mbeir puinn
-níos sine,” arsa an. réaltóir. “ Téanaiġ oraiḃ,” ar
-seisean leis an mbeirt eile. “Tu-gaimí.s..aġaiḋ ar- an
+
+“Ní mór é,” arsa Seán.
+
+“Is iongantaċ an áit é,” arsa an garsún.
+
+“Ċífir iongantaisí is mó ná san sul a mbeir puinn
+níos sine,” arsa an réaltóir. “Téanaiġ oraiḃ,” ar
+seisean leis an mbeirt eile. “Tugaimís aġaiḋ ar an
 gcaṫair.”
+
 Ḃí an ċaṫair breis is míle uaṫa, aċ toisc a éadtruime
 a ḃíodar, níor ḃain sé cúig nóimit díoḃ teaċt coṁgaraċ di.
-Ḃí brat de ḃláṫann-a cuṁarṫa fé n-a gcosaiḃ agús gaĊ
+Ḃí brat de ḃláṫanna cuṁarṫa fé n-a gcosaiḃ agús gaċ
 aon daṫ fé’n spéir orṫa, agus anois is arís ċídís éin
-ġeaLa ioldaṫaċa ag sceinnt isteaċ is amaċ tré ġéagaiḃ
+ġeala ioldaṫaċa ag sceinnt isteaċ is amaċ tré ġéagaiḃ
 na gcrann. Ḃí Brian ag riṫ rómpa amaċ agus gaċ aon
-ṗoc- -léim á caiṫeaṁ aige le iiáṫas agus le héadtruime
+ṗoc-léim á caiṫeaṁ aige le háṫas agus le héadtruime
 cuirp. Baineaḋ leagaḋ as go hobann. Tógaḋ leis
 agus do síneaḋ ar ṡlait a ḋroma é. D’éiriġ sé go
 tapaiḋ agus d’ḟéaċ ar an dtalaṁ agus árd-iongnaḋ
-air. Ḃí an triúr eile tagaiṫe .suas ċuige fé’ n dtráṫ san.
-“ Ḃfuilir gortuiġṫe, a ṁic ? ” arsa an réaltóirleis.
-Nílim gortuiġṫei n-aon ċor, aċ ní ḟeadar ó ṫalaṁ
-an doṁain cad a leag ṁé.’ , .
-“Rud éigin a ḃain barra-ṫuisle. asat, is dóċa,”
+air. Ḃí an triúr eile tagaiṫe suas ċuige fé’n dtráṫ san.
+
+“Ḃfuilir gortuiġṫe, a ṁic?” arsa an réaltóir leis.
+
+“Nílim gortuiġṫe i n-aon ċor, aċ ní ḟeadar ó ṫalaṁ
+an doṁain cad a leag ṁé.”
+
+“Rud éigin a ḃain barra-ṫuisle asat, is dóċa,”
 arsa Seán.
-A mAn annán
-“ Níl éinní annso a ḃainfeaḋ barra-ṫuisle asam,”
-Arsa Brian. “ Is aṁlaiḋ a ċrIṫ AN FÓD FÉM’ ĊOsAIḂ
+
+[l.48]: #
+
+“Níl éinní annso a ḃainfeaḋ barra-ṫuisle asam,”
+arsa Brian. “Is aṁlaiḋ a ċriṫ an fód fém’ ċosaiḃ
 agus do ċaiṫ sé siar ar ḟleasc mo ḋroma mé.”
-“ Is ait é sin,” arsa Seán, agus ṫug sé coiscéim
+
+“Is ait é sin,” arsa Seán, agus ṫug sé coiscéim
 ċun tosaiġ. Ní túisce ḋein ná tógaḋ leis agus caiṫeaḋ
-siar ar ċúL a ċinn ar an dtalaṁ é. Ḃí sé ar a bonnaiḃ
+siar ar ċúl a ċinn ar an dtalaṁ é. Ḃí sé ar a bonnaiḃ
 arís ar an bpuinnte.
-“ Tá an ceart ag an ngarsún,” ar seisean agus é
-ag cuimilt láiṁe de ċúl a ċinn. “ Tá rud éigin ait sa
+
+“Tá an ceart ag an ngarsún,” ar seisean agus é
+ag cuimilt láiṁe de ċúl a ċinn. “Tá rud éigin ait sa
 talaṁ.”
+
 Ḃain an ḃeirt eile triail as, aċ ní túisce a ċuiridís
-a gcosa ṫar an áit ina raḃadar ná caiṫtí siar ar ĊúL
+a gcosa ṫar an áit ina raḃadar ná caiṫtí siar ar ċúl
 a gcinn iad.
-“ Bead-sa suas leis,” arsa Seán .i gceann tamaiLL,
-“ pé niḋ é.”
+
+“Bead-sa suas leis,” arsa Seán i gceann tamaill,
+“pé niḋ é.”
+
 Do ċúluiġ sé siar uaṫa agus ṫug léim ruṫaiġ fé’n
-áit. Do ġluais sé tríd an. aer go breáġ éadtrom seolta
-go dtí go dtáinig sé ós cionn na háite mar leagaḋ ċéana é.
-Leis sin do baineaḋ stad as, do caiṫeaḋ .siar é agus do
-ṫuit sé anuas .de ṫurraic. Ba ḋóiġ le Brian igurḃ
-aṁlaiḋ a rug faṫaċ mór do-ḟeicse air agus gur ṫei’lg sċ
-siar é, fé ma.r a ċaiṫfeaḋ garsún liatróid uaiḋ. D’éġriġ
-Seán agus d’ḟéaĊ suas san aer agus síos ċun na talṁan.
-“ Sin é an niḋ is iongantaiġe d’á ḃfeaca riaṁ,” ar
-seisean. .“Ṁoṫuiġeas mar a ḃeaḋ coṁaċt éigin aG
-inanAnnán éO
-buaLaḋ im’ ċoinniḃ agus am’ ṫeilgean siar le fórsa. Mara
+áit. Do ġluais sé tríd an aer go breáġ éadtrom seolta
+go dtí go dtáinig sé ós cionn na háite mar leagaḋ ċeana é.
+Leis sin do baineaḋ stad as, do caiṫeaḋ siar é agus do
+ṫuit sé anuas de ṫurraic. Ba ḋóiġ le Brian gurḃ
+aṁlaiḋ a rug faṫaċ mór do-ḟeicse air agus gur ṫeilg sé
+siar é, fé mar a ċaiṫfeaḋ garsún liatróid uaiḋ. D’éiriġ
+Seán agus d’ḟéaċ suas san aer agus síos ċun na talṁan.
+
+“Sin é an niḋ is iongantaiġe d’á ḃfeaca riaṁ,” ar
+seisean. “Ṁoṫuiġeas mar a ḃeaḋ coṁaċt éigin ag
+
+[l.49]: #
+bualaḋ im’ ċoinniḃ agus am’ ṫeilgean siar le fórsa. Mara
 mbeaḋ a éadtruime atáim, gortóċṫaí mé.”
-“ is léir ná fuiL aon dul ṫairis an áIT MM AGAINM"
+
+“Is léir ná fuil aon dul ṫairis an áit seo againn,”
 arsa Máirtín.
-“ Tá bóṫar annsan ṫíos,” arsa Brian.
-“ Tugaimís aġaiḋ ar an mbóṫar,” arsa an réaltóir.
-“ B’ḟéidir ná fuil cead ag daoine duL coṁgaraċ do n
+
+“Tá bóṫar annsan ṫíos,” arsa Brian.
+
+“Tugaimís aġaiḋ ar an mbóṫar,” arsa an réaltóir.
+“B’ḟéidir ná fuil cead ag daoine dul coṁgaraċ do’n
 ċaṫair tré sna páirceanna.”
+
 Ní raiḃ claiḋe ná sconnsa ar ṫaoḃ an ḃóṫair, ná ní
 de ċloċa cruaḋa a ḃí sé déanta, aċ de ṡubstaint ḃog ar
-nós ruibéir. -
-“ Is breáġ an bóṫar é seo,” arsa Seán. “ ṪÁ sé
+nós ruibéir. 
+
+“Is breáġ an bóṫar é seo,” arsa Seán. “Ṫá sé
 ċoṁ bog le brat úrláir. Ní ṫiocfaḋ tuirse ar ḋuine dá
-mbeaḋ sé ag siuḃal air go ḟdeo.”
-“ Tá daoine ċuġainn ar an mbóṫar,” arsa Máirtín.
-'
-“ Is suaraċ ṁion an sórd daoineṡ iad,’ arsa Brian.
-“ Leanḃaí iad, is dóiġ liom,” arsa an réaltóir.
+mbeaḋ sé ag siuḃal air go deo.”
+
+“Tá daoine ċuġainn ar an mbóṫar,” arsa Máirtín.
+
+“Is suaraċ ṁion an sórd daoine iad,” arsa Brian.
+
+“Leanḃaí iad, is dóiġ liom,” arsa an réaltóir.
+
 Ḃí an ceart aige. Ḋáréag éigin leanḃ a ḃí ann.
-Ḃí éadaiġe geala orÉa agus gan brat ná falaing ar aon
+Ḃí éadaiġe geala orṫa agus gan brat ná falaing ar aon
 duine aca. Do ċasadar isteaċ sa ṗáirc ar leaṫ-taoiḃ
 an ḃóṫair agus do ċromadar ar ṡúgraḋ ḋóiḃ féin. Iad
 ag béiciġ agus ag liúraiġ ċun a ċéile mar a ḃeaḋ leanḃaí
 saoġalta. Do stad an ceaṫrar ċun éisteaċt leo. Ḃí
 glórṫa binne caola aca aċ toisc a éadtruime a ḃí an
-óO mAnannán
-t-aer d’ḟċadfaidís gaċ aon niḋ a ċloisint go soiléir.
-ma ċnaladar, níor ṫuigeadar.
-“ m haon teanga saogalta í sin atá aca,” arsa
+
+[l.50]: #
+t-aer d’ḟéadfaidís gaċ aon niḋ a ċloisint go soiléir.
+ma ċualadar, níor ṫuigeadar.
+
+“Ní haon teanga saoġalta í sin atá aca,” arsa
 Mairtín i gceann tamaill.
-“ Raġad-sa an onn ċúċa,” arsa Brian, “agus déanfad
-coṁarṫaí .leo agus b’ḟéidir go dtuigfidís mé.”
-“ Tá go maiṫ, a ṁic,” arsa an réaltóir.
-Ar aġaiḋ Le Brian i dtreo na leanḃaí, aċ ní raiḃ an
-tarna coiscéim tugṫa aige nuair do síneaḋ siar i Lár an
-ḃóṫair é díreaċ mar.do síneaḋ sa ṗáirc é. - Ḋein sé an
+
+“Raġad-sa anonn ċúċa,” arsa Brian, “agus déanfad
+coṁarṫaí leo agus b’ḟéidir go dtuigfidís mé.”
+
+“Tá go maiṫ, a ṁic,” arsa an réaltóir.
+
+Ar aġaiḋ le Brian i dtreo na leanḃaí, aċ ní raiḃ an
+tarna coiscéim tugṫa aige nuair do síneaḋ siar i lár an
+ḃóṫair é díreaċ mar do síneaḋ sa ṗáirc é. Ḋein sé an
 tarna hiarraċt ar ḋul ar aġaiḋ agus an tríoṁaḋ
-hiarraċt agus an ċeaṫrú hiarraċt, aċ do leagaḋ arís is aríf
+hiarraċt agus an ċeaṫrú hiarraċt, aċ do leagaḋ arís is arís
 eile é, go dtí go raiḃ sé cráiḋte brúiġte bascaiṫe. Do
 ċruinniġ na leanḃaí le ċéile tamall uaiḋ agus iad ag
 scigireaċt ġáiriḋe fé, díreaċ mar a ḃeaḋ scata de
 leanḃaí saoġalta ag gáiriḋe fé ċleasuiḋe, lá aonaiġ.
-D’éiriġ Brian de’n talaṁ tar éis an ċúigiú Leagaḋ
-a ḃaint as, agus ṫug aġaiḋ iorṫa go feargaċ. Ḃí garsún
+
+D’éiriġ Brian de’n talaṁ tar éis an ċúigiú leagaḋ
+a ḃaint as, agus ṫug aġaiḋ orṫa go feargaċ. Ḃí garsún
 d’á aoirde féin orṫa, agus is leis sin a laḃair sé.
-“ Mara stadann tú de’n scigireaċt san, a ṗleiḋce
-amadáin,” ar seisean, “ brisfiḋ mé do ṗus.”
-Níor ḋein an.garsún eile aċ scairt ṁór ġáiriḋe
-ċur as. .
-“ Troid atá uait,” arsa Brian, agus DO ĊrOM ar A
-ċasóig a ḃaint de. R-ugca. aṫair ar ġuaLainn air.
-INANANNÁN ÓṪL
-“ Go réiḋ, A ṀIC Ó,” ar seIsean. “ Ní ṫeastuiġeann
+
+“Mara stadann tú de’n scigireaċt san, a ṗleiḋce
+amadáin,” ar seisean, “brisfiḋ mé do ṗus.”
+
+Níor ḋein an garsún eile aċ scairt ṁór ġáiriḋe
+ċur as.
+
+“Troid atá uait,” arsa Brian, agus do ċrom ar a
+ċasóig a ḃaint de. Rug a aṫair ar ġualainn air.
+
+[l.51]: #
+
+“Go réiḋ, a ṁic ó,” ar seisean. “Ní ṫeastuiġeann
 uainn droċ-aigne na ndaoine a ṫarraing orainn. Agus
 ar aon ċuma ní le droċ-ṁúineaḋ ná le dailtíneaċt atá
-siad so ag gáiriḋe fút aċ Le suLt agus le haoiḃneas.”
-“ Déanfad-sa coṁarṫaí leo, féaċaint an dtuigfidís
-mé,” arsa Seán, agus do ḋruid sé oina dtreo. Do
-ḋruideadar san siar uaiḋ go haṁrasaċ fÉ ṁar A
-ḋruidfeaḋ leanḃaí saoġalta siar ó stróinséir A rAĠAḊ
+siad so ag gáiriḋe fút aċ le sult agus le haoiḃneas.”
+
+“Déanfad-sa coṁarṫaí leo, féaċaint an dtuigfidís
+mé,” arsa Seán, agus do ḋruid sé ina dtreo. Do
+ḋruideadar san siar uaiḋ go haṁrasaċ fé ṁar a
+ḋruidfeaḋ leanḃaí saoġalta siar ó stróinséir a raġaḋ
 ró-ċoṁgaraċ dóiḃ. Do lean Seán iad aċ má lean níorḃ
 ḟada go ḃfuair sé é féin sínte ar ḟleasc a ḋroma i lár
 an ḃóṫair.
-“ Tá an donas air, mar áit,”-ar seisean go míċéadṫaċ.
+
+“Tá an donas air, mar áit,” ar seisean go míċéadṫaċ.
+
 Fuair na leanḃaí ana-ṡult san obair. Ḃíodar ag
 tuitim ar a gcosaiḃ le greann is le gáiriḋe, agus d’á
-ṁéid fearg a ḃí ar Ḃrian ċúċa is eaḋ is- mó a ḃíodar ag
+ṁéid fearg a ḃí ar Ḃrian ċúċa is eaḋ is mó a ḃíodar ag
 scairteaḋ.
-Do leig Seán scread orṫa. "
-“ Éistiḋ,” ar seisean.
-Do stad an gáire nuair a ċuaLadar an glór árd
-agus d’ḟéaċadar air. Do laḃair Seán go breáġ malL
+
+Do leig Seán scread orṫa.
+
+“Éistiḋ,” ar seisean.
+
+Do stad an gáire nuair a ċualadar an glór árd
+agus d’ḟéaċadar air. Do laḃair Seán go breáġ mall
 soiléir.
-“ Féaċaiḋ,” ar seisean. “ Ṫángamar anuas ó’n
+
+“Féaċaiḋ,” ar seisean. “Ṫángamar anuas ó’n
 spéir,” agus do ṡín sé a ṁéar ċun na spéire, “i
 n-eiteallán.” Ḋein sé coṁarṫaí le n-a ḋá láiṁ agus
 do ċuir crónán as a ḃéal agus é ad iarraiḋ aiṫrise a
-SS MANANNÁN
-ḋEaiiaṁ ar ḋordan an eitealláin. Níor ḋein na leanḃaí
-aċ a ineireaiina fein a ṡíneaḋ ċun na speire agus crónán
-bog binn a ċur asta mar a ḋéanfaḋ saite beaċ. D’ḟéaĊ-
-adar ar Ṡeán annsan agus do ġáireadar leis, i leiṫ is
+
+[l.52]: #
+ḋéanaṁ ar ḋordan an eitealláin. Níor ḋein na leanḃaí
+aċ a méireanna féin a ṡíneaḋ ċun na spéire agus crónán
+bog binn a ċur asta mar a ḋéanfaḋ saiṫe beaċ. D’ḟéaċadar
+ar Ṡeán annsan agus do ġáireadar leis, i leiṫ is
 go mbeidís á iarraiḋ air cleas eile a ḋéanaṁ dóiḃ.
-B’eigeaii dó éirġe as an iarraċt ar a soéal a ċur i dtuiscint
-doiḃ. ’ i ’
-“ Ní haon tairḃe ḃeiṫ Leo,” Sar. ṡeisean.’ “ Ceapann
-siad ná fuiL ionnam aċ cleasuiḋe atá ag déanaṁ grinn
-dóiḃ.” .
-“ Ní haon ċaḃaindúinn .ḃeiṫ ad iarnaiḋ dul isteaċ
-sa ċaṫair seo aċ oiread,” arsa Máirtín. “ Caiṫfimíd
-duL i n-áit éigin eile.” A -
-“ Fanaiḋ nóimeat,” arísaan réaltóir.’. “ Tá fear
-ċuġainn ar an mbóṫari” ’
+B’éigean dó éirġe as an iarraċt ar a scéal a ċur i dtuiscint
+doiḃ.
+
+“Ní haon tairḃe ḃeiṫ leo,” ar ṡeisean. “Ceapann
+siad ná fuil ionnam aċ cleasuiḋe atá ag déanaṁ grinn
+dóiḃ.”
+
+“Ní haon ċaḃair dúinn ḃeiṫ ad iarraiḋ dul isteaċ
+sa ċaṫair seo aċ oiread,” arsa Máirtín. “Caiṫfimíd
+dul i n-áit éigin eile.”
+
+“Fanaiḋ nóimeat,” arsa an réaltóir. “Tá fear
+ċuġainn ar an mbóṫar.”